گه سوی فراز و گاه بر سوی نشیب
-
اندازه متن
+
گه سوی فراز و گاه بر سوی نشیب
آنقدر فریب است و فریب است و فریب!
در آخر کاردانی این، لیک افسوس!
جز لحظه ی کوتهی نماده است نصیب
دل گفت که : شمع مجلس افروز خوش است
دل گفت که : شمع مجلس افروز خوش است جان گفت: مرا ناوک دلدوز خوش است.
در زلف سیاهش دل من باز مپرس
در زلف سیاهش دل من باز مپرس با شب به کجا می برم این راز مپرس
