دانی کامروز از چه زردم (1558)
-
اندازه متن
+
دانی کامروز از چه زردم
ای تو همه شب حریف نردم
در نرد دل از تو متهم شد
کو مهره ربود از نبردم
گفتم که دلا بیار مهره
کز رفتن مهره من به دردم
بگشاد دلم بغل که می جو
گر هست بیاب من نخوردم
دیوانه شدم ز درد مهره
دل را همه شب شکنجه کردم
می گفت بلی و گاه نی نی
گه عشوه بداد گرم و سردم
گفتم که تو بردهای یقین است
من از تو به عشوه برنگردم
دل گفت چگونه دزد باشم
من خازن چرخ لاژوردم
زین دمدمه از خرم بیفکند
دریافت که من سلیم مردم
خر رفت و رسن ببرد و دل گفت
من در پی گرد او چه گردم
هم لبان میفروشت باده را ارزان کند (753)
هم لبان میفروشت باده را ارزان کند هم دو چشم شوخ مستت رطل را گردان کند
اسرار ز دست دادمی نتوانم (1140)
اسرار ز دست دادمی نتوانم وانرا بسزا گشاد می نتوانم
چیزیست درونم که مرا خوش دارد…
