(تَ) [ په. ] (مص مر.)
۱- بنا کردن.
۲- اختراع کردن.
۳- آفریدن.
۴- آماده کردن.
۵- پختن.
۶- جعل کردن.
۷- نواختن، ساز زدن.
۸- سازگاری کردن، تحمل کردن.
۹- (عا.) استعمال مواد مخدّر و نشئه شدن.