ای آنکه تو دیر آمده‌ای در کتاب
گر بشتابند کودکان تو مشتاب

گر مانده شدند قوم و از دست شدند
این دست تو است زود برگیر رباب

ای آنکه تو یوسف منی من یعقوب
ای آنکه تو صحت تنی من ایوب

من خود چه کسم ای همه را تو محبوب
من دست همی‌زنم تو پائی میکوب

ای دل دو سه شام تا سحرگاه مخسب
در فرقت آفتاب چون ماه مخسپ

چون دلو درین ظلمت چه ره میکن
باشد که برآئی به سر چاه مخسب

ای روی ترا غلام گلنار مخسب
وی رونق نوبهار و گلزار مخسب

ای نرگس پرخمار خونخوار مخسب
امشب شب عشرت است زنهار مخسب

ای ماه جبین شبی تو مهوار مخسب
در دور درآ چو چرخ دوار مخسب

بیداری ما چراغ عالم باشد
یک شب تو چراغ را نگهدار مخسب

این باد سحر محرم رازست مخسب
هنگام تضرع و نیاز است مخسب

بر خلق دو کون از ازل تا به ابد
این در که نبسته است باز است مخسب

ای یار که نیست همچو تو یار مخسب
وی آنکه ز تو راست شود کار مخسب

امشب ز تو صد شمع بخواهد افروخت
زنهار تو اندریم زنهار مخسب

بردار حجابها به یکبار امشب
یک موی ز هر دو کون مگذار امشب

دیروز حدیث جان و دل می‌گفتی
پیش تو نهیم کشته و زار امشب

بی‌جام در این دور شرابست شراب
بی‌دود در این سینه کبابست کباب

فریادِ ربابِ عشق از زخمهٔ او است
زنهار مگو همین ربابست رباب

بی‌طاعت دین بهشت رحمان مطلب
بی‌خاتم حق ملک سلیمان مطلب

چون عاقبت کار اجل خواهد بود
آزار دل هیچ مسلمان مطلب