(مُ وَ رَ) [ ع. مساوره ] (مص ل.) جست و خیز کردن، به سوی یکدیگر حمله کردن.

(مُ وَ مَ) [ ع. مساومه ] (مص ل.) بها کردن متاع.

(مُ) [ ع. ] (اِ فا.) برابر، یکسان.

(مَ) [ ع. ] (اِ.) جِ مساوه ؛ کردارهای زشت، بدی‌ها.

(مَ کِ) [ ع. ] (اِ.) جِ مسکن ؛ خانه‌ها، منزل‌ها.

(مَ) [ ع. ] (اِ.) جِ مسکین ؛ بی نوایان، فقیران.

(مُ سَ بِّ) [ ع. ] (اِفا.) باعث، علت، سبب شونده.

(مُ سَ بِّ) [ ع. ] (اِفا.) دوای خواب آور.

(مُ سَ بِّ) [ ع. ] (اِفا.) تسبیح کننده.

(مُ بَ) [ ع. ] (ص.)
۱- کودکی که هفت ماهه به دنیا آمده.
۲- بچه‌ای که مادرش مرده و دیگری به او شیر داده.

(مَ بَ یا عَ یا عِ) [ ع. مسبعه ] (اِ.) محلی که در آن جانوران درنده بسیار باشند.

(مُ بَ) [ ع. ] (اِمف.) تمام کرده شده.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.)
۱- سبقت گرفته، گذشته.
۲- آگاه، مطلع. ؛ ~ به سابقه آن چه که قبلاً عین یا شبیه آن وقوع یافته باشد.

(مَ) [ په. ] (ص.)۱ - شراب خورده، خارج شده از حالت طبیعی به علت خوردن شراب.
۲- بی هوش، مدهوش.
۳- کسی که به علت داشتن مال و مقام و غیره بسیار مغرور باشد. ؛ ~ُ ملنگ (عا.) شاد ...

(مُ) [ په. ] (اِ.) گله، شکوه، شکایت.

(مُ تَ ثِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- منتخب.
۲- مختص.
۳- متأثر، غمگین.

(مُ تَ جِ) [ ع. ] (اِفا.) اجاره کننده، کرایه نشین.

(مُ تَ صَ) [ ع. ] (اِمف.) از بیخ برکنده شده، بیچاره، گرفتار.

(مُ تَ مِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- اعتمادکننده.
۲- زنهار خواهنده.

(مُ تَ نِ) [ ع. ] (اِفا.) انس گیرنده.