(مُ تَ هِ) [ ع. ] (اِفا.) آن که آشکارا فسق کند.

(مُ تَ هِ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که خود را به نادانی می‌زند.

(مُ تَ وِ) [ ع. ]
۱- (اِفا.) از حد گذرنده، تجاوزگر.
۲- (ص.) افزون تر، بیش تر.

(مُ تَ جَ بِّ رِ)) [ ع. متجبره ] (اِ.) گروه ستمکاران.

(مُ تَ جَ دِّ) [ ع. ] (اِفا.) نوخواه، کسی که آداب و رسوم جدید را می‌پذیرد.

(مَ جَ) [ ع. ]
۱- (اِمص.) تجارت، بازرگانی.
۲- (اِ.) کالا.

(مُ تَ جِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- برهنه گردنده.
۲- مجرد شونده.

(مُ تَ جَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- جرعه جرعه خورنده آب و مانند آن.
۲- فرو خورنده خشم. ج. متجرعین.

(مُ تَ جَ رُِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- برهنه گردنده.
۲- مجرد شونده.

(مُ تَ جَ زِّ) (اِفا.) تجزیه شونده.

(مُ تَ جَ سِّ) [ ع. ] (اِفا.) جستجو کننده، تلاش کننده.

(مُ تَ جَ سِّ) [ ع. ]
۱- (اِفا.) جسم گیرنده.
۲- (ص.) تناور.
۳- آن که بر کاری و عملی بزرگ شود. ج. متجسمین.

(مُ تَ جَ شِّ) [ ع. ] (اِفا.) سخت حریص. ج. متجشعین.

(مُ تَ جَ شِّ) [ ع. ] (اِفا.) به تکلف کاری کننده. ج. متجشمین.

(مُ تَ جَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.) جلب کننده، کشاننده.

(مُ تَ جَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.) به تکلف چابکی نماینده. ج. متجلدین.

(مُ تَ جَ لّ) [ ع. ] (اِفا.) آشکار، آشکار شونده، ظاهر شونده.

(مُ تَ جَ مِّ) [ ع. ] (اِفا.) فراهم آمده، جمع گشته.

(مُ تَ جَ مِّ) [ ع. ] (اِفا.) زینت یافته، آراسته، صاحب تجمل. ج. متجملین.

(مُ تِ جَ نِّ) [ ع. ] (اِفا.) دوری کننده، احتراز کننده ؛ ج. متجنبین.