(مَ) [ ع. مرضاه ] (مص ل.) از کسی خوشنود بودن.

(مَ ضا) [ ع. ] (اِ.) جِ مریض ؛ بیماران.

(مَ یّ) [ ع. ] (اِمف.) مطبوع، موردپسند.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) نم دار، نمور.

(مَ) [ ع. ] (اِ.) زمین گیاه دار.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) ترسیده.

(مَ عا) [ ع. ] (اِ.) چراگاه. ج. مراعی.

(مَ یّ) [ ع. ] (اِمف.) مراعات شده، ملاحظه شده.

(مَ) [ معر. ] (اِ.)
۱- گیاهی است از تیره گندمیان که علفی و پایا است و دارای ساقه زیرزمینی افقی و گره داری است که از محل هر گره ریشه‌های کوچک خارج می‌شود. سرعت انتشار این گیاه بسیار زیاد است. ...

(مُ) [ په. ] (اِ.) پرنده. ج. مرغان. به طور عام نام هر جانور بالدار پرنده تخم گذار که بدنش از پر پوشیده شده باشد. مق خروس. ؛قاطی ~ها شدن کنایه از: ازدواج کردن، زن گرفتن. ...

(~ حَ قُ) [ فا - ع. ] نوعی جغد که در شب برای شکار از لانه خود خارج می‌شود و صدایش شبیه کلمه «حق» است.

(مُ غ. سَ حَ) [ فا - ع. ] (اِمر.) بلبل، هزاردستان.

(~ِ سَ قُ) [ فا - ع. ] (اِمر.) مرغی است با پرهای سفید و منقار دراز که در آب شنا می‌کند و در زیر گردنش کیسه‌ای است که می‌تواند ۱۰ لیتر آب را در خود جا دهد و گاهی ...

(~ِ سُ لَ) (اِمر.) هدهد، شانه به سر.

(~ِ شَ) (اِمر.) چوک، مرغ حق، پرنده‌ای است شبیه جغد که خود را از درخت آویزان می‌کند و پی درپی فریاد می‌کشد.

(~ِ سا) (اِمر.) شب پره، خفاش.

(مُ غِ چَ مَ) (اِمر.) بلبل.

(مُ) (اِ.)
۱- تیره‌ای از پرندگان راسته غازسانان.
۲- پرنده مهاجر از همین تیره که گونه‌های متفاوت دارد.
۳- اردک.

(مُ نِ) (اِ.) تخم مرغ.

(مُ رَ غِّ) [ ع. ] (اِفا.) ترغیب کننده، مشوق ؛ ج. مرغبین.