(مَ یا مُ دَ یا دِ) (اِمف.) کسی که با او جماع کرده باشند؛ ج. مرزیدگان.

(مَ رَ) (ص.) میوه ترش و شیرین.

(~.) [ ع. ] (اِ.) طناب، ریسمان.

(مَ رِ) [ ع. ] (ص.) باتجربه، کارآزموده. ج. امراس.

(مُ) [ فر. ] (اِ.)
۱- سیستم تلگراف الکترومغناطیسی که از علایم قراردادی خط و نقطه استفاده می‌کند و به نام مخترع آن ساموئل مرس معروف است.
۲- الفبای مُرس.

(مُ سَ) [ ع. ] (اِمف.) فرستاده شده.

(مُ س) [ ع. ] (اِفا.) فرستنده ؛ ج. مرسلین.

(مُ سَ لِ) [ ع. مرسله ]
۱- (اِمف.) فرستاده شده.
۲- (اِ.) گوشواره.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.)
۱- آنچه رسم شده، معمول.
۲- فرمان، دستور.
۳- در فارسی جیره، مواجب.

(مِ) [ فر. ] (فعل.) متشکرم، ممنونم.

(مَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) خراشیدن.
۲- لمس کردن با انگشت.
۳- (اِ.) خراش.
۴- زمینی که باران سطح آن راخراشیده باشد.

(مُ رَ شَّ) [ ع. ] (اِمف.) تربیت شده، ادب یافته.

(مُ ش) [ ع. ]
۱- (اِفا.) راهنما، هدایت کننده.
۲- (اِ.) در تصوف کسی که تربیت و ریاست گروهی از صوفیان را به عهده دارد.
۳- کسی که به هنگام ورزش ورزشکاران باستانی در زورخانه آنان را راهنمایی کند.
۴- لقبی برای شعبده ...

(مِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- کمین گاه.
۲- رصدخانه.

(مَ صَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- رصدخانه.
۲- کمین گاه. ج. مراصد.

(مُ رَ صَّ) [ ع. ] (اِمف.) جواهرنشان، به جواهر آراسته.

(~. خا) [ ع - فا. ] (حامص.)
۱- تمهید قصه خوانی.
۲- خوش سخنی.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.)
۱- انتظار کشیده شده.
۲- ستاره‌ای که در رصدخانه حرکات و اوضاعش ضبط شده‌است.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) استوار، محکم.

(مَ رَ) [ ع. ] (اِ.) ناخوشی، بیماری. ج. امراض.