(شَ لَ یا لِ) (اِ.) قصاص.

(شُ لِّ) (اِ.) آش برنج، شوربا.

(شُ لَ یا لِ) (اِ.)
۱- جای خاکروبه و زباله.
۲- فرج (زن)، شرم زن.
۳- لته‌ای که زنان در ایام حیض در شرم خود نهند.

(~. بِ) (اِمر.) نوعی غذا. طرز تهیه آن چنین است: گوشت را با نخود خیس کرده و پوست گرفته مانند آبگوشت بار کنند. پس از طبخ استخوان‌های آن را کشیده، مقداری مساوی گوشت و برنج علاوه کرده مانند دمپخت می‌پزند. ...

(~. زَ) (اِمر.) نوعی غذای ایرانی به صورت شله‌ای که با برنج، شکر، گلاب و زعفران تهیه می‌شود و آن را با خلال پسته و بادام و دارچین تزیین می‌کنند.

(~. قَ لَ) (اِمر.)
۱- نوعی آش که در آن نخود پوست گرفته، عدس، لوبیا، گوشت، پیاز، برنج و سبزی می‌ریزند.
۲- (عا.) هر چیز قَر و قاطی.

(شَ لِ. کَ دَ) (مص م.) قصاص کردن.

(شَ) (اِ.)نوعی لباس که معمولاً مردان پوشند و از کمر تا مچ پا را می‌پوشاند، تنبان.

(شُ) (اِ.) (عا.)
۱- ازدحام.
۲- سر و - صدا.
۳- (ص.) جنجالی.
۴- پرحرف.

(ش لِ. شُ) (اِ.) صدای دست و پا زدن در آب.

(شَ پُ) (اِ.) صدای پا، صدای پای کسی که آهسته راه می‌رود.

(شَ) (اِ.) زالو، زلو.

(ش) (اِ.) گل تیره سیاه چسبنده.

(ش کَ) (اِ.)
۱- ناودان.
۲- سوراخ راه آب در ته دیوار.

(شَ تِ) (اِ.) = شلیطه: نوعی دامن کوتاه و گشاده و پرچین که در قدیم زنان روی شلوار می‌پوشیدند.

(شَ دَ) (مص ل.) لنگ و ناقص راه رفتن.

(شَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- جامه‌ای است که در زیر زره پوشند.
۲- زره کوچک که در زیر زره بزرگ پوشیده می‌شود.

(شَ) (اِ.) = شلیر: درختی است از تیره گل سرخیان، میوه آن لطیف و شیرین و شبیه زردآلو و یکی از گونه‌های هلوست. شکیر، شفترنگ، شفرنگ، مالانک، تالانک، تالانه، نگینان و رنگینا نیز گفته شده.

(ش) [ انگ. ] (اِ.) پول انگلیسی معادل ۱۲۰ لیره استرلینگ.

(ش لُ) (اِ.) = شلک: صدای خالی شدن توپ یا تفنگ، رها کردن گلوله.