من و صلاح و سلامت؟ کَس این گمان نَبَرَد (7)
-
اندازه متن
+
من و صلاح و سلامت؟ کَس این گمان نَبَرَد
که کَس به رِندِ خرابات، ظَنِّ آن نَبَرَد
من این مُرَقَّعِ دیرینه، بَهرِ آن دارم
که زیرِ خِرقه کِشَم مِی، کسی گمان نَبَرَد
مَباش غَرّه به عِلم و عمل، فقیه! مُدام
که هیچکَس زِ قضای خدای، جان نَبَرَد
اگرچه دیده بُوَد پاسبانِ تو، ای دل
بههوش باش، که نقدِ تو، پاسبان نَبَرَد
سخن به نزدِ سخندان، اَدا مَکُن حافظ
که تحفه، کَس، دُروگوهر، به بَحر و کان نَبَرَد
من دوش پنهان میشدم تا قصر جانان سنگنک (20)
من دوش پنهان میشدم تا قصر جانان سنگنک نرمک نهادم پای را رفتم به ایوان سنگنک
شهریست پرظریفان وز هر طرف نگاری (444)
شهریست پرظریفان وز هر طرف نگاری یاران صلای عشق است گر میکنید کاری
چشم فلک…
پیشنمایش
