چون باده ز غم چه بایَدَت جوشیدن (32)
-
اندازه متن
+
چون باده ز غم چه بایَدَت جوشیدن
با لشگر غم چه بایدت کوشیدن
سبز است لبت، ساغر از او دور مدار
می بر لب سبزه، خوش بوَد نوشیدن
من دوستدارِ رویِ خوش و مویِ دلکَشَم (338)
من دوستدارِ رویِ خوش و مویِ دلکَشَم مَدهوشِ چَشمِ مست و مِیِ صافِ بیغَشَم
گفتی…
گرچه ما بندگان پادشهیم (381)
گرچه ما بندگان پادشهیم پادشاهان ملک صبحگهیم
گنج در آستین و کیسه تهی جام گیتی نما…
