باز آمدم از چشمهی خواب
-
اندازه متن
+
باز آمدم از چشمهی خواب ، کوزه تر در دستم.
مرغانی میخواندند. نیلوفر وا میشد. کوزه تر بشکستم،
در بستم
و در ایوان تماشای تو بنشستم.
هر بودی، بودا شده بود
آنی بود ، در ها وا شده بود . برگی نه ، شاخی نه ، باغ فنا پیدا شده بود.…
انسان مهآلود!
در این اتاق تهی پیکر انسان مهآلود! نگاهت به حلقه کدام در آویخته ؟ درها بسته و کلیدشان در تاریکی…
