گفتم سببی ساز که باز آیی زود
-
اندازه متن
+
گفتم سببی ساز که باز آیی زود
افروخت چو آتش و زجا رفت چو دود
پایان فسانه ی من آن گشت که گشت
و آغاز فسون وی همان بود که بود
گفتم چه شبی؟ گفت ز گیسوی من است
گفتم چه شبی؟ گفت ز گیسوی من است. گفتم چه رهی؟ گفت بر ابروی من است.
شب آمد مرا وقت غریدن است
شب آمد مرا وقت غریدن است گه کار و هنگام گردیدن است
به من تنگ کرده…
