از گونه چو صبح، سرخی انگیخته بود
-
اندازه متن
+
از گونه چو صبح، سرخی انگیخته بود،
با موی سیه، به شب در آمیخته بود
دانستم روز از چه کسی کرده سیه
وانگاه به ره خون چه کس ریخته بود
گویند می لعل چرا داری دوست؟
گویند می لعل چرا داری دوست؟ آنی که غمم برد و هم افزود نکوست.
می رنگ…
بودم چو تو من نیز در آزار قفس
بودم چو تو من نیز در آزار قفس وز دور همه گوش بر آوای جرس
ای…
