گفتم : که دلم به عشق مجبور چراست؟
-
اندازه متن
+
گفتم : که دلم به عشق مجبور چراست؟
گفتا : به شبت رغبت با نور چراست؟
از هر طرفی روی ، به من بازآیی
اما نظر تو بر ره دور چراست؟
گل گفت به باغ ابر مهمان من است
گل گفت به باغ ابر مهمان من است گفت ابر که گل شمع شبستان من است.
رندی چه بود دل سوی او باختن است
رندی چه بود دل سوی او باختن است پس دل زهمه غیری پرداختن است.
ناساختن است…
