اندیشیدن در سکوت
-
اندازه متن
+
اندیشیدن
در سکوت.
آن که میاندیشد
بهناچار دَم فرو میبندد
اما آنگاه که زمانه
زخمخورده و معصوم
به شهادتش طلبد
به هزار زبان سخن خواهد گفت.
۱۳۶۰
نخستین از غلظهی پنیرک و مامازی
نخستین از غلظهی پنیرک و مامازی سر برآورد. (نخستین خورشید... بیخبر...) و دومین از جیفهزارِ مداهنت سر برکرد. (دیگر روز...…
این ابرهای تیره که بگذشتهست
این ابرهای تیره که بگذشتهست بر موجهای سبزِ کفآلوده، جانِ مرا به درد چه فرساید روحم اگر نمیکُنَد…
