آمد سحر و نوای موذن برخاست
-
اندازه متن
+
آمد سحر و نوای موذن برخاست
افزود به هر فزوده وز کاسته کاست
یکسوی چراغ و مصحف و سویی دوست
بنگر چه قیامت به چه توفیق آراست.
آمد سحر و نوای موذن برخاست
افزود به هر فزوده وز کاسته کاست
یکسوی چراغ و مصحف و سویی دوست
بنگر چه قیامت به چه توفیق آراست.
ای ناو نگهدار، مگو فکر خطاست. خندید دم صبح و گشایش با ماست.
ما را نشکست…
گفت ای به منت هر نفسی روی نیاز خواهی کی آمد به سرکویم باز
گفتم به…

