آمد که فزاید به غم افزود و برفت
-
اندازه متن
+
آمد که فزاید به غم افزود و برفت
دوشینه به من رویی بنمود و برفت
گویند : نماید رخ ، بنمود ، اما
شب بود وز پیش ابر مه بود و برفت
خواهی که نگردی از ره و رسم درست
خواهی که نگردی از ره و رسم درست اندیشه خود درست می دار نخست.
ای هیچ…
دیدی که چه آن شیخ فضیلت پرداز
دیدی که چه آن شیخ فضیلت پرداز نادانی من نمود و فاش آمد راز
در شعرم…
