داروگ! کی میرسد باران؟
-
اندازه متن
+
خشک آمد کشتگاه من
در جوار کشت همسایه.
گر چه می گویند: « می گریند روی ساحل نزدیک
سوگواران در میان سوگواران.»
قاصد روزان ابری، داروگ! کی میرسد باران؟
بر بساطی که بساطی نیست
در درون کومه ی تاریک من که ذره ای با آن نشاطی نیست
و جدار دنده های نی به دیوار اطاقم دارد از خشکیش می ترکد
ـــ چون دل یاران که در هجران یاران ـــ
قاصد روزان ابری، داروگ! کی میرسد باران؟
عارش که حدیث اهل دل گوش کند
عارش که حدیث اهل دل گوش کند فخرش که شنیده را فراموش کند،
افتاده به قیل…
آنی که شکست، خود ندانم که چه بود؟
آنی که شکست، خود ندانم که چه بود؟ و آنی که نشست، خود ندانم که چه بود
