آری، ما غنچهی یک خوابیم
-
اندازه متن
+
آری، ما غنچهی یک خوابیم.
– غنچهی خواب ؟ آیا میشکفیم ؟
– یک روزی ، بی جنبش برگ.
– اینجا؟
– نی ، در دره مرگ.
– تاریکی ، تنهایی.
– نی ، خلوت زیبایی.
– به تماشا چه کسی می آید، چه کسی ما را می بوید؟
– ….
– و به بادی پرپر…؟
– …
– و فرودی دیگر؟
– ….
زمین باران را صدا میزند، من تو را
انجیر کهن سر زندگی اش را میگسترد. زمین باران را صدا میزند. گردش ماهی آب را میشیارد. باد میگذرد. چلچله…
شب سرشاری بود
شب سرشاری بود. رود از پای صنوبرها، تا فراترها رفت. دره مهتاب اندود، و چنان روشن کوه، که خدا پیدا…
