تهی بود و نسیمی
-
اندازه متن
+
تهی بود و نسیمی.
سیاهی بود و ستاره ای
هستی بود و زمزمه ای.
لب بود و نیایشی.
من بود و تویی:
نماز و محرابی.
پل زدم از خود تا صخرهی دوست
ای درخور اوج ! آواز تو در کوه سحر، و گیاهی به نماز. غم ها را گل کردم، پل زدم…
در جوی زمان، در خواب تماشای تو میرویم
در جوی زمان، در خواب تماشای تو میرویم. سیمای روان ، با شبنم افشان تو میشویم. پرهایم ؟ پرپر شده…
