تهی بود و نسیمی
-
اندازه متن
+
تهی بود و نسیمی.
سیاهی بود و ستاره ای
هستی بود و زمزمه ای.
لب بود و نیایشی.
من بود و تویی:
نماز و محرابی.
ترسید، دستم به زمین آمیخت
افتاد. و چه پژواکی که شنید اهریمن. و چه لرزی که دوید از بن غم تا به بهشت. من در…
بر آبی چین افتاد، سیبی به زمین افتاد
بر آبی چین افتاد، سیبی به زمین افتاد. گامی ماند. زنجره خواند. همهمه ای : خندید. بزمی بود، برچیدند. خوابی…
