(فَ یا فِ دَ) (مص م.)
۱- از جا کندن.۲ - ریختن، افشاندن.
۳- دریدن، شکافتن.
۴- از هم گسستن.
۵- پریشان کردن، پراکنده کردن.

(فَ یا فِ دِ) (ص مف.)
۱- برکنده شده.
۲- ریخته شده، افشانده.
۳- دریده، شکافته.
۴- جدا شده.
۵- از هم پاشیده، پراکنده شده.

(فَ تّ) [ ع. ] (ص.)
۱- بسیار فتنه جو.
۲- بسیار زیبا و دل ربا.

(فَ تّ نِ) [ ع. فتانه ] (ص.) مؤنث فتان.

(فَ) [ ع. ] (اِ.) جِ فتوی.

(فُ تّ) [ ع. ] (ص.) جِ فاتک ؛ دلیران.

(فَ تْ) [ ع. ]
۱- (مص م.) باز کردن، گشودن.
۲- تسخیر کردن، پیروز شدن.
۳- (اِ مص.) گشایش.
۴- پیروزی.

(فَ تْ حُ لْ) [ ع. ] (اِ.)
۱- گشودن در.
۲- آغاز کار.

(فَ حِ) [ ع. فتحه ] (اِ.) علامت حرکت فتح که بالای حرف گذاشته می‌شود، زبر؛ ج. فتحات.

(فَ) [ ع. ] (اِمص.) ضعف، سستی.

(فَ تَ) [ ع. ] (اِ.) جِ فترت.

(فِ) (اِ.) ترک بند، تسمه و دوالی که از عقب زین اسب می‌آویزند و با آن چیزی را به ترک می‌بندند.

(فَ رَ) [ ع. فتره ]
۱- (اِمص.) سستی، ضعف.
۲- زمان بین دو نوبت تب.
۳- مدت زمان بین ظهور دو پیامبر یا بر تخت نشستن دو پادشاه.

(فَ تَ دَ) (مص م.) = فتریدن:
۱- شکافتن، پاره کردن.
۲- پراکنده کردن.

(فَ تْ) [ ع. ]
۱- (مص م.) شکافتن.
۲- گشودن، حل کردن.
۳- (اِمص.) گشادگی.
۴- (اِ.) هر جای گشاده و فراخ.
۵- غری، بیماری ورم بیضه.

(فَ) [ ع. ] (مص م.) تافتن چیزی را.

(فَ تَ دَ) (مص م.) نک فتالیدن.

(فِ تَ) [ ع. ] (اِ.) جِ فتنه.

(فِ تْ نِ) [ ع. فتنه ]
۱- (مص ل.) اختلاف رأی و نظر داشتن.
۲- گناه ورزی.
۳- (اِ.) آشوب.
۴- عذاب، رنج.
۵- گناه.
۶- ستیزه، خلاف.
۷- شگفتی.
۸- (اِمص.) دیوانگی.

(~. شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.)
۱- شیفته شدن.
۲- آشوب برپا شدن.