(فِ) [ فر. ] (ص.) کسی که علاقه شدید به یکی از اعضا یا البسه معشوق خود دارد.

(~.) [ فر. ] (اِ.) نوعی بیماری روحی که مبتلایان به آن به یکی از اعضا یا البسه معشوق خود دل می‌بندند.

(فِ) [ ع. ] (اِ. ص.) جِ فتی.
۱- جوانان.
۲- جوانمردان.

(فَ) [ ع. ]
۱- (ص.) کوفته و ریزه ریزه کرده.
۲- نان خشک نرم ساییده.

(فُ دَ) (مص ل.) افتادن.

(فُ دِ) (ص مف.) افتاده.

(فَ) [ ع. ]
۱- (ص.) تافته، مفتول.
۲- ریسمان باریک از پوست خرمابن.
۳- آن چه از چرک بدن که با انگشتان تابند.

(فِ لِ) [ ع. ] (اِ.) = پلیته:
۱- پنبه یا پارچه تابیده شده‌ای که از آن در چراغ‌های نفتی یا سوختن تدریجی هر ماده سوختنی دیگر استفاده می‌کنند.
۲- ریسمان مانندی است برای انفجار مواد منفجره از فاصله دور.

(~. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م.)
۱- تافتن، تابیدن.
۲- نام یکی از فنون کشتی.

(فَ) [ ع. ] (اِ.) راه فراخ و گشاده میان دو کوه.

(فُ یا فِ) (ص.) آن که لب زیرینش فروافتاده باشد.

(فُ أَ تَ نْ) [ ع. ] (ق.) ناگهان.

(فِ) [ ع. فجاء ]
۱- (مص م.) غافلگیر کردن و گرفتن.
۲- (ص.) ناگهانی.

(فُ جّ) [ ع. ] (ص.) جِ فاجر.

(فَ یِ) [ ع. فجائع ] (اِ.) جِ فجیعه.

(فَ جْ) [ ع. ] (اِ.)سپیدی صبح، سپیده دم.

(فَ جَ رَ یا رِ) [ ع. فجره ] (ص.) جِ فاجر.
۱- بدکاران، بدکرداران.
۲- زناکاران.

(فَ جْ یا جَ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- نرم و فروهشته گردیدن.
۲- ستبر شدن، غلیظ گشتن.

(فُ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) گناه کردن، زنا کردن.
۲- (اِمص.) سرپیچی از حق، تباهکاری.

(فَ) [ ع. ] (ص.) ناگهانی.