(قَ فِ) [ معر. ] (اِ.)
۱- پیمانه.
۲- واحدی برای اندازه گیری زمین تقریباً برابر با ۱۵۰۰ متر.

(~. سَ. مَ دَ) [ معر - فا. ] (مص ل.) پُر شدن پیمانه، کنایه از: به پایان رسیدن عمر.

(قُ) (عا.) (اِ.) وقتی که اناری را به چند بخش تقسیم کنند، هر تکه آن را که شامل چند دانه با پوسته سفید آن است ققسی گویند.

(قُ)(اِ.) = ققنس:مرغی است افسانه‌ای که منقارش سوراخ‌های فراوان دارد و آوازهای عجیب درمی آورد. هزار سال عمر می‌کند و چون مرگش فرا رسد هیزم بسیار جمع می‌کند و بر بالای آن می‌نشیند و آن قدر بال ...

(ق ُ یا قِ لّ) [ ع. ] (اِمص.)
۱- کمی.
۲- تنگدستی.

(قُ) [ ع. ]
۱- (فع.) فعل امر از «قول» بگو.
۲- (اِ.) قول، گفتار.

(~.) (اِصت.) حبابی که بر اثر جوشیدن آب به سطح آید.

(قُ اَ مَ) (اِمر.) (لوطیان) دست به زور تمام بر عضو کسی زدن، سقلمه.

(قِ. خُ دَ) (مص ل.)
۱- غلتیدن، روی زمین چرخ خوردن.
۲- راه رفتن، حرکت کردن (به طعنه در مورد شخص چاق).

(قُ. قُ) (اِصت.) (عا.) = غل غل: جوش، صدای ترکیدن حباب‌های مایع جوشان.

(قَ ئِ) [ ع. ] (اِ.) جِ قلاده.

(قُ لّ) [ ع. ] (اِ.) وسیله خمیده سرکج برای گرفتن، کشیدن یا آویختن.

(~.) (اِ مص.) دوختن نقش و نگار با ابریشم یا خامه بر روی پارچه.

(~. گِ رِ تَ) (مص ل.) دو کف دست را بهم متصل کردن به طوری که دیگری بتواند پا بر روی آن گذارد و از دیوار بالا رود.

(قُ لّ) (ص نسب.)
۱- تقلبی.
۲- مکار، حقه باز.

(قَ) (اِ.) کلاغ، قلاغ.

(قِ) [ ع. ] (اِ.) تار روبین که بر حلقه گوشواره و حلقه بینی شتر پیچند.

(قَ دَ یا دِ) [ ع. قلاده ] (اِ.)
۱- گردن بند.
۲- زنجیری که بر گردن حیوانات یا مجرمین می‌بندند.
۳- واحدی برای شمارش گربه س انان.

(قَ سَ) (اِ.) فلاخن.

(قَ لّ) [ تر. ] (ص.) کلاش.
۱- بیکاره، ولگرد.
۲- باده پرست، مفلس.
۳- حیله گر.