(بَ شَ یا ش ِ) (اِ.) غله کوفته شده که هنوز از کاه جدا نشده باشد.

(اِ.) گیاه علفی بالارونده که به دور چوبی که در کنارش قرار می‌دهند می‌پیچد و بالا می‌رود. دانه‌های خوارکی آن در غلافی شبیه غلاف باقلا قرار دارد و انواع مختلف دارد: لوبیا سفید، لوبیا چیتی، لوبیا قرمز و...

(ص.) برهنه، عریان.

(اِ.) پسر ساده، امرد، تاز.

[ فر. ] (اِ.) سازی است که در ایران به نام عود معروف می‌باشد. پیانونوازان فرانسوی در قرون ۱۷ و ۱۸ م. برای این ساز قطعات سبکی می‌ساختند که بعدها تحت عنوان پرلود، کورانت، ساراباند، کاوت، ژیگ و غیره ظاهر ...

(اِ.) غذا، خوردنی.

(رِ) (ص مر.) پرخور، حریص.

(تُ) (اِمر.) انواع طعام‌های لذیذ.

(تَ) (اِ.) نک لُتره.

(لُ تُ) [ فر. ] (اِ.) نوعی بازی قمار است که به وسیله کارت‌هایی که در آن شماره‌هایی ثبت شده انجام می‌گیرد. در این بازی گردونه‌ای اعداد مختلف را اعلام می‌کند که اگر با شماره‌های کارت‌ها موافق باشد صاحب کارت ...

(لَ) [ ع. ] (اِمص.) آلودگی، پلیدی.

(~. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م.) آلوده کردن.

(لَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- هرچه پهن باشد.
۲- تخته چوب و جز آن. ج. الواح.

(~ خا دِ) [ ع - فا. ] (اِمف.) درس نخوانده.

(لَ حِ) [ ع. ] (اِ.) صفحه تصویر.

(ص.) خمیده، گوژپشت.

(اِ.) نوعی نی که در آب می‌روید.

(لُ دِ) [ انگ. ] (اِ.) ماشینی دارای بیل بزرگ و گود برای برداشتن موادی مثل برف یا خاک و ریختن آن‌ها در جای دیگر، خاک بردار (فره).

(~.) (عا.) خوش طبع، بذله گوی.

(لَ دِ) (اِ.) سبد، کواره.