ابزار فرهنگ لغت سایت، تنها ریشهی اصلی کلمات را قادر است جستجو کند.
اگر کلمهای که جستجو کردهاید دارای: پیشوند یا پسوند یا به شکل مرکب است، اصلِ ریشه را جستجو کنید.
لیست واژهها (تعداد کل: 36,098)
متوکل
(مُ تَ وَ کِّ) [ ع. ] (اِفا.) آن که به خدا توکل کند.
متکا
(مُ تَ کّ) [ ع. ] (اِ.) بالش، تکیه گاه.
متکاثر
(مُ تَ ثِ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که بر دیگری در بسیاری مال غلبه کند و ببالد.
متکاثف
(مُ تَ ثِ) [ ع. ] (اِفا.) ستبر شده، ضخیم شده.
متکافی
(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) برابر، همسان.
متکامل
(مُ تَ مِ) [ ع. ] (اِفا.) کامل شده، به کمال رسیده.
متکبر
(مُ تَ کَ بِّ) [ ع. ] (اِفا.) خودبین، مغرور، دارای تکبر.
متکثر
(مُ تَ کَ ثِّ) [ ع. ] (اِفا.) بسیار شونده، دارای کثرت.
متکحل
(مُ تَ کَ حِّ) [ ع. ] (اِفا.) سرمه کشنده ؛ ج. متکحلین.
متکدی
(مُ تَ کَ دّ) [ ع. ] (اِفا.) گدا.
متکرر
(مُ تَ کَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- دوبار کرده یا گفته شده.
۲- دو دله شونده، مردد؛ ج. متکررین.
متکسر
(مُ تَ کَ سِّ) [ ع. ] (اِفا.) شکسته شونده.
متکفل
(مُ تَ کَ فِّ) [ ع. ] (اِفا.) عهده دار؛ کفیل.
متکلف
(مُ تَ کَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.) آن که کاری را متعهد شود و خود را در رنج و سختی بیندازد، دارای تکلف.
متکلف
(مُ تَ کَ لَّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- آن که کاری را متعهد شود و به رنج و زحمت انجام دهد.
۲- کسی که به رنج و زحمت شعر گوید.
متکلم
(مُ تَ کَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.) سخن گوینده.
متکون
(مُ تَ کَ وِّ) [ ع. ] (اِفا.) موجود شده، به وجود آمده.
متکی
(مُ تَّ) [ ع. متکی ء ] (اِفا.) تکیه کننده.
متکیف
(مُ تَ کَ یِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- پذیرنده کیفیتی.
۲- در فارسی کیف برنده، نشأه برنده ؛ ج. متکیفین.
متیقظ
(مُ تَ یَ قِّ) [ ع. ] (اِفا.) بیدار.