(مَ) [ په. ] (اِ.) مردن، فوت، قطع حیات، از بین رفتن زندگی.

(~.) [ انگ. ] (ص.) پدید آورنده مرگ، معمولاً برای عده‌ای زیاد.

(مَ) (اِ.) گنجشک.

(مِ) [ ع. ] (اِ.) مجرای غذا از حلقوم تا معده.

(مُ) [ ع. مری ء ]
۱- (اِفا.) ریاکننده.
۲- (ص.) گوارا.

(مِ رُ) [ ع. ] (ص.)
۱- شادمان.
۲- خرامنده.

(مِ رِّ) [ ع. ] (اِ.) بهرام، چهارمین سیاره از منظومه شمسی.

(مُ) [ ع. ] (اِفا.) اراده کننده، ارادتمند.

(مَ رِ) [ ع. ] (ص.) نافرمان، بیرون رفته از فرمان خدا.

(مَ شُ) (اِ.) پارچه و نواری که بر جراحت بندند؛ خسته بند.

(مَ) [ ع. ] (ص.) بیمار، ناخوش.

(~. نِ) [ ع - فا. ] (اِمر.) بیمارستان.

(مَ یَ)
۱- گیاهی است زینتی از تیره نرگسی‌ها. این گیاه علفی و دارای گل‌های سفید زیبایی است که دارای عطر مطبوعی می‌باشد. اصل این گیاه را از ایران می‌دانند.
۲- مریم عذرا مادر حضرت عیسی (ع) دختر عمران که در هجده ...

(مَ زّ) [ ع. ] (مص م.) مکیدن چیزی را.

(مَ بِ) [ ع. ] (اِ.) ج. مزبله.

(مُ بِ نِ یا بَ نَ) [ ع. مزابنه ] (مص م.) خرید و فروش چیزی به چیزی با تخمین (بدون وزن کردن یا شمردن).

(مِ) [ ع. ]
۱- (اِ.) سرشت، طبیعت.
۲- (مص ل.) آمیختن، آمیخته شدن.
۳- قدما به چهار مزاج اصل قایل بودند: الف - مزاج صفراوی (گرم و مرطوب). ب - مزاج مالیخولیایی یا سوداوی (سرد و خشک). ج ...

(مِ) [ ع. ] (اِ.) شوخی، خوش طبعی.

(مُ حَ) [ ع. ] (اِمف.)
۱- مقاتله شده.
۲- بحر یا رکنی که در آن حرفی کم یا زیاده شده باشد.

(مُ حِ) [ ع. ] (اِفا.) باعث زحمت، آزار - دهنده.