(مُ تَ عا) [ ع. ] (اِمف.)درخواست شده.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) درخواست کننده.

(مُ تَ دَ لّ) [ ع. ] (اِمف.) با دلیل و برهان ثابت شده. دارای دلیل.

(مُ تَ دِ لّ) [ ع. ] (اِفا.) دلیل جوینده، طلب برهان کننده.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) هرچیز گرد و دایره مانند.

(مُ تَ ذَ) [ ع. ]
۱- (اِمف.) ذلیل شمرده، خوار داشته.
۲- (ص.) خوار، زبون، ذلیل.

(مُ سَ تَّ) [ ع. ] (اِمف.) پوشیده شده، پنهان گشته.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- جای آسایش و راحت.
۲- مبال، توالت.

(مُ تَ جَ) [ ع. ] (اِمف.)
۱- بازگردانده.
۲- انعام باز پس گرفته شده.

(مُ تَ خا) [ ع. ]
۱- (اِفا.) سست و نرم شونده.
۲- (ص.) سست و نرم، فروهشته.

(مُ تَ رَ دّ) [ ع. ] (اِمف.) باز فرستاده، پس داده.

(مُ تَ ش) [ ع. ] (اِفا.) راه راست جوینده، به راه راست رونده.

(مُ تَ ض) [ ع. ] (اِفا.) شیرخوار.

(مُ تَ) [ ع. ]
۱- (اِفا.) سست و نرم شونده.
۲- (ص.) فروهشته، سست و نرم.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) طالب استراحت.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِمف.)
۱- افزون شده، زیاد شده.
۲- نوعی شعر که در آخر هر مصراع عبارتی کوتاه شبیه به نثر مسجّع بیفزایند که در معنی با آن مصرع مربوط اما از وزن اصلی شعر خارج و زاید باشد.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- زیاده طلب.
۲- رنجیده خاطر، گله مند.

(مُ تَ بَ) [ ع. ] (اِمف.) وحشت زده.

(مُ تَ ع) [ ع. ] (اِفا.)
۱- نیک بختی جوینده، سعادت خواهنده.
۲- کسی که چیزی را به فال نیک گیرد.

(مُ تَ عَ) [ ع. ]
۱- (اِمف.) سعادت یافته.
۲- (ص.) نیک بخت.