(اِمر.)
۱- کنار جوی.
۲- جوی بزرگی که از جوی‌های کوچک تشکیل شده باشد.

(جَ دَ) (مص م.) غذا یا هر چیز دیگر را زیر دندان له کردن.

(جَ دِ) (ص مف.) آن چه که زیر دندان نرم و خرد شده باشد.

(جَ یا جُ) (ص نسب.) منسوب به جو، آنچه که از جو سازند: نان جوین.

(یَ دِ) (ص فا.) جستجو کننده.

(جُ دِ) (اِ.) برهنگی.

(~.) [ انگ. ] (اِ.) دستگاهی به شکل اهرم که برای بالا بردن و نگاه داشتن اشیاء سنگین مانند اتومبیل و غیره به کار برند.

(جَ)(اِ.) = چک:۱ - برات.
۲- شب پانزدهم ش عبان، شب برات.

(جَ) [ انگ. ] (اِ.) نام تجارتی نوعی وان حمام که با پاشیدن آب همراه با هوا از منفذهای متعدد گرداب ایجاد می‌کند و به وسیله جریان آب ماهیچه‌ها را مالش می‌دهد، آبزن (فره).

(جَ رَ یا رِ) (اِ.) نک جدکاره.

تشنه (~. تِ نِ)(ص مر.) بسیار مشتاق.

(جَ یا جِ گَ) [ په. ] (اِ.) کبد، یکی از اعضای داخلی بدن انسان و حیوان به رنگ سرخ تیره که نقش مهمی در سیستم گوارشی بدن دارد. ؛ ~به دندان گرفتن (کن.) تحمل کردن، شکیبایی کردن. ...

(~. خُ دَ) (مص ل.)
۱- رنج کشیدن.
۲- غصه خوردن.

(~. وَ) (ص فا.) پردل، دلیر.

(~. بَ) (اِمر.)
۱- دل و جگر و شش و مجموع آن.
۲- فرزند.

(~.) (ص فا.) جگرسوز.

(~. خَ) (ص فا.) عذاب دهنده.

(جِ گَ رَ) (ص نسب.) کسی که دل و جگر گوسفند را کباب می‌کند و می‌فروشد.

(ج گَ. ش) (اِمر.) فرزند.

(جَ گَ) (اِ.)
۱- گیاهی است باتلاقی که دارای الیاف محکم می‌باشد، ژگن و گجن هم گویند.
۲- پوشال.