ابزار فرهنگ لغت سایت، تنها ریشهی اصلی کلمات را قادر است جستجو کند.
اگر کلمهای که جستجو کردهاید دارای: پیشوند یا پسوند یا به شکل مرکب است، اصلِ ریشه را جستجو کنید.
لیست واژهها (تعداد کل: 36,098)
رخنه
(رِ نِ) (اِ.) سوراخ، شکاف.
رخنه
(رُ نَ یا نِ) (اِ.) کاغذ.
رخو
(رِ) [ ع. ] (ص.) سست.
رخوت
(رِ وَ) [ ع. رخوه ] (اِمص.) سستی.
رخچ
(رُ) (اِ.) فرق سر، تارک.
رخیدن
(رَ دَ) (مص ل.) تند نفس کشیدن به سبب حمل باری سنگین.
رخیص
(رَ) [ ع. ] (ص.) ارزان، کم بها.
رخیم
(رَ) [ ع. ] (ص.) نرم آواز.
رد
(رَ) [ په. ] (ص.)
۱- جوانمرد، راد.
۲- دانا، بخرد.
۳- سرور، پیشوای دینی زردشتیان.
رد
(رَ د یا دّ) [ ع. ]
۱- (مص م.) پس دادن، بازگردانیدن.
۲- (اِ.) اثر پای، نشانه قدم.
رد زدن
(رَ. زَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م.) رد پای کسی را گرفتن.
رد شدن
(~. شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.)
۱- گذشتن، عبور کردن.
۲- پذیرفته نشدن.
رداء
(رَ) [ ع. ] (اِ.) بالاپوش، جبُه. ج. اردیه.
رداء افشاندن
(~. اَ دَ) [ ع - فا. ] (اِ.) (مص ل.)
۱- ستردن گرد و خاک از رداء.
۲- کنایه از: توجه به ظاهر.
ردائت
(رَ ئَ) [ ع. ردائه ] (اِمص.)
۱- فساد، تباهی.
۲- پستی، بدی.
رداس
(رَ دّ) [ ع. ] (ص فا.) مرد سنگ انداز.
ردع
(رَ دْ) [ ع. ] (مص م.) بازداشتن، منع کردن.
ردف
(رِ دْ) [ ع. ] (ص.)
۱- پیرو، تابع.
۲- ترک، کسی که پشت سرِ سوار مینشیند.
۳- هر الف و واو و یای ماقبل «روی» مانند شجاع، نفور، بغیر چنین قافیهای را «مُردَف» خوانند.
ردم
(رَ) [ ع. ] (مص م.) رخنه بستن، پینه کردن، درپی کردن.
ردن
(رُ) [ ع. ] (اِ.) بن آستین و تریز. ج. ادان.