(سَ) [ ع - فا. ] (ص نسب.)۱ - منسوب به سریر.
۲- معالجات بالینی.

(س رِ) (اِ.) ریشه گیاهیست که آن را آرد می‌کنند و از خمیر آن ماده‌ای چسبناک به دست می‌آورند.

(س شُ) (اِ.) نک سریش.

(س دَ) (مص م.) نک سرشتن.

(سَ) [ ع. ]
۱- (ص.) تند رونده، شتابنده.
۲- چست و چالاک.
۳- (اِ.) ی کی از بحرهای عروضی بر وزن «مفتعلن مفتعلن فاعلان».

(سَ عُ لْ. اِ تِ) [ ع. ] (ص مر.) تیزهوش، تندفهم.

(سَ عُ سَّ) [ ع. ] (ص مر.) تندرو.

(سُ رِ) (اِ.) کفل.

(سَ) (ص نسب.)
۱- منسوب به سر، طرف سر.
۲- بالش، متکا.

(~.) (اِمر.)
۱- نشستگاه، محل جلوی.
۲- تخت، سریر.

(سَ چَ یا چِ) (اِمر.) مرغ سقا.

(س)
۱- (ص.) لایق، سزاوار.
۲- (اِ.) پاداش، جزا.

(س) [ فر. ] (اِ.) عنوان امپراتوران روم.

(س یَ) [ فر. ] (اِ.) عمل جراحی جهت خروج نوزاد از شکم و زایمان‌های غیرطبیعی. ژول سزار قیصر روم به این طریق به دنیا آمده و نام این عمل از نام او گرفته شده‌است.

(س) (ص مر.) لایق، مناسب.

(س دَ) (مص ل.)
۱- سزاوار بودن.
۲- جایز بودن.

(سُ) [ فر. ] (اِ.) نوعی چاشنی خمیری شکل برای تکمیل طعم غذا.

(س) (اِ.) گیاهی است از تیره پیچکیان که جزو نباتات عالیه طفیلی است و چون بیشتر به گیاه شبدر حمله می‌کند آن را پیچ شبدر نیز گویند. سس به وسیله مکینه‌هایی مواد غذایی گیاه میزبان را اخذ می‌کند و آن ...

(سُ) [ په. ]
۱- (ص.) بی دوام، پایدار.
۲- ضعیف ناتوان.
۳- نرم، ملایم.
۴- تنبل.
۵- بی معنی.
۶- (ق.) آهسته، کند.

(~. رَ) (ص مر.)
۱- بی غیرت، بی - حمیت.
۲- کاهل.