(~.) [ ع. ] (ص نسب.) کسی که عرب را پست شمارد.

(شُ) [ ع. ]
۱- (مص م.) دریافتن.
۲- (اِ مص.) ادراک.
۳- آگاهی.

(شَ عِ) [ ع. ] (اِ.) جو.

(شَ) (اِ.) شاخ.

(شَ) (اِ.) ترکش، تیردان.

(شُ) (اِ.) خاکستر و بقایای حاصل از سوختن اشنان قصارین که حاوی مقداری کربنات پتاسیم است و به همین جهت در صابون سازی به کار می‌رود؛ سنگ گازران، حجرلوقواغرافس.

(شَ) [ په. ] (اِ.) جانوری است پستاندار از راسته گوشت خواران شبیه به سگ، که دارای دُمی پُر مو می‌باشد.

(شَ) (اِمر.) نوعی از انگور.

(شَ غَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) برانگیختن فتنه و فساد.
۲- (اِ.) آشوب، شور و غوغا.

(شَ غَ بَ غَ) (ص مر.) پراکنده و پریشان.

(شُ) [ ع. ] (اِ.) کار، پیشه.

(ش) [ ع. شفاء ]
۱- (مص ل.) تندرستی یافتن پس از بیماری.
۲- (اِمص.) بهبودی، تندرستی.
۳- (اِ.) درمان.

(~. نِ) [ ع - فا. ] (اِمر.)بیمارستان.

(شَ عَ) [ ع. شفاعه ]
۱- (مص ل.) خواهش کردن.
۲- درخواست بخشش یا کمک کردن از کسی برای دیگری.
۳- (اِمص.) خواهش.

(شَ فّ) [ ع. ] (ص.) هرچیز لطیف و نازک که از پشت آن چیزهای دیگر دیده شود.

(ش) [ ع - فا. ] (ص نسب.) منسوب به شفاه، لبی، زبانی.

(شَ) (ص.)
۱- ستبر، ناهموار.
۲- در اصطلاح گیاه شناسی میوه گوشتدار مانند: هلو، شفتالو، زردآلو.

(شَ) (اِمر.) درختی از تیره گل سرخیان که از گونه‌های هلو به شمار می‌رود. میوه اش از هلو کوچک تر است. گل، برگ و دیگر اجزای این گیاه مانند هلوست.

(شَ رَ) (اِمر.) نوعی شلیل قرمز.

(شَ تَ یا تِ) (اِ.) بیضه مانندی است از ریسمان که بر دوک پیچیده شود.