ابزار فرهنگ لغت سایت، تنها ریشهی اصلی کلمات را قادر است جستجو کند.
اگر کلمهای که جستجو کردهاید دارای: پیشوند یا پسوند یا به شکل مرکب است، اصلِ ریشه را جستجو کنید.
لیست واژهها (تعداد کل: 36,098)
طمع
(طَ مَ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- آزمند گردیدن.
۲- امید داشتن.
طمع بردن
(طَ مَ. بُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) طمع کردن، طمع بستن.
طمع بریدن
(~. بُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.)
۱- ترک آز کردن.
۲- قطع امید کردن.
طمیم
(طَ) [ ع. ] (اِ.) برد سپید که مشاهد مشرفه را بدان میپوشانیدند و از آن لباس فاخر میکردند و نیز کفن مرده میساختند.
طناب
(طَ نّ) [ ع. ] (اِ.) مسافتی از زمین که معادل ۸۰۹/۰ جریب است.
طناب
(طِ یا طَ) [ ع. ] (اِ.) ریسمان، رسن، رشته کلفت. ؛ با ~ (پوسیده) کسی توی چاه رفتن کنایه از: فریب کسی را خوردن و به اعتماد او دست به کاری زدن.
طناب باز
(~.) [ ع - فا. ] (ص فا.) بندباز، ریسمان باز.
طناب خور
(~. خُ) [ ع - فا. ] (اِمر.) (عا.) گودی، عمق.
طناب زدن
(~. زَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م.) پیمودن، اندازه گرفتن.
طناب نهادن
(~. نَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) طناب زدن.
طناز
(طَ نّ) [ ع. ] (ص.)
۱- شوخ، کرشمه.
۲- به ناز خرامنده.
۳- مسخره کننده.
طناف
(طَ) (اِ.) (عا.) طناب.
طنان
(طَ نّ) [ ع. ] (ص.) بلندآوازه.
طنب
(طُ نُ) [ ع. ] (اِ.)
۱- ریسمان، ریسمان خیمه.
۲- میخ.
۳- عصب بدن.
طنبوب
(طُ) [ ع. ] (اِ.) استخوان ساق ؛ ج. طنابیب.
طنبور
(طَ) [ معر. ] (اِ.) تنبور.
طنبوره
(طَ رِ) [ معر. ] طنبور.
طنبوری
(طَ) [ معر. ] (ص نسب.) طنبور زن، نوازنده طنبور.
طنبک
(طُ بَ) (اِ.) تنبک.
طنبی
(طِ) (اِ.) تالار، اتاق بزرگ.