(دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) به تأخیر انداختن، به درازا کشاندن.

[ ع - فا. ] (ص نسب.)
۱- دراز، طویل.
۲- دیر.

(لَ نْ) [ ع. ] (ق.) از طول، به درازا. مق عرضاً.

[ معر - یو. ] (اِ.)
۱- نامه، دفتر.
۲- نوشته دراز.

(طُ) [ تر. ] (اِ.)
۱- جشن، شادی.
۲- ضیافت، مهمانی.

(طَ یَّ) [ ع. طویه ] (اِ.)۱ - نیت، اندیشه.
۲- راز، باطن.

(طَ) [ ع. ] (ص.)
۱- دراز، بلند.
۲- یکی از بحور شعر عرب که وزن آن چهار بار «فعولن مفاعیلن» است.

(طَ لُ لْ مُ دَّ) [ ع. ] (ص مر.) زمان زیاد، مدت طولانی.

(طَ لِ) [ ع. طویله ]
۱- (ص.) مؤنث طویل، زن دراز بالا.
۲- (اِ.) ریسمانی که با آن پای ستور را ببندند.
۳- در فارسی به معنی اصطبل.

(~. بَ تَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) خیمه زدن.

(طَ)
۱- (ص فا.) تپنده.
۲- (حامص.) بی قرار، مضطرب.

(طَ چِ) (اِ.) نک تپانچه.

(طَ یّ) [ ع. ]
۱- (مص م.) درنوردیدن، پیمودن.
۲- پوشاندن، پنهان کردن.
۳- (اِ.) ضمن، لا، چیزی که لای چیز دیگر بپیچند.

(طَ یُّ لْ اَ) [ ع. ] (ص مر.) نوعی کرامت خاص اولیا و عارفان و آن پیمودن مسافت زیادی است در مدتی کم.

(طَ یّ. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م.)
۱- گذشتن.
۲- درنوردیدن.
۳- مردن.

(طَ یّ) [ ع. ]
۱- (ص.) پرواز کننده، پرنده.
۲- (اِ.) چُست و چالاک، تیزرو.
۳- ترازو، زبانه ترازو.
۴- (اِ.) نوعی کشتی.

(طَ یّ رَ یا رِ) [ ع. طیاره ] (ص.) مؤنث طیار.
۱- کشتی تیزرو.
۲- هواپیما.

(طَ یّ) (حامص.) (عا.) تریاک مالی.

(طَ یّ) [ ع. ] (ص.)
۱- سبکسر.
۲- کسی که اراده ثابت ندارد.

(طَ یّ) [ ع. ] (ص.)
۱- مرد گرسنه.
۲- گلگر، گلکار، بناء.