(عِ) [ ع. ] (اِ.) جِ عبد؛ بندگان.

(عَ بّ) [ ع. ] (ص.) بسیار عبادت کننده.

(عِ) [ ع. ] (اِ.) جِ عبادت ؛ بندگی‌ها، اطاعت‌ها.

(عِ دَ) [ ع. عباده ]
۱- (مص م.) بندگی کردن و پرستیدن خدا.
۲- (اِمص.) پرستش، بندگی.

(عِ) [ ع. ] (اِ.) جِ عبارت.

(عِ رَ) [ ع. عباره ]
۱- (مص م.) بیان کردن، تعبیر کردن سخن یا خواب.
۲- سخن گفتن.
۳- (اِ.) طرز بیان، ادای سخن.
۴- ترکیب چند کلمه یا جمله که دلالت بر معنی و مطلبی بکند.

(~. کَ دَ) [ ع - فا. ]
۱- (مص م.) تعبیر کردن.
۲- (مص ل.) به کنایه سخن گفتن.

(عَ بّ) [ ع. ] (ص.)
۱- بسیار ترشروی.
۲- شیر بیشه.

(~.) [ ع - فا. ] (ص نسب.) واحد پول رایج در زمان شاه عباس بزرگ.

(عَ بَ) [ ع. ]
۱- (اِمص.) انجام دادن کاری که فایده آن نامعلوم باشد.
۲- (ص.) کار و تلاش بیهوده و بی فایده.

(عَ بْ) [ ع. ] (اِ.)
۱- بنده، برده، غلام.
۲- بنده خدا. ج. عباد.

(عَ بْ دُ لْ لا) [ ع. ]
۱- (ص مر.) بنده خدا. ج. عبادالله.
۲- (اِمر.) نامی است از نام‌های مردان.

(عَ بَ دِ) [ ع. عبده ] (ص.) جِ عابد؛ پرستندگان.

(عَ بْ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) عبور کردن، گذشتن.
۲- درگذشتن، مردن.
۳- (مص م.) جاری کردن اشک.

(عِ بَ) [ ع. ] (اِ.) جِ عبرت.

(~.) [ ع. ] (مص م.) تعبیر کردن خواب و مآل کار.

(عَ بَ) [ ع. ] (اِ.) جِ عبره ؛ اشک‌ها، سرشک‌ها.

(ع ِ) [ ع. ] (ص نسب.)۱ - عبری، یهودی.
۲- زبان یهود؛ عبری.

(ع ِ رَ) [ ع. عبره ]
۱- (مص ل.) پند گرفتن.
۲- (مص م.) ارزیابی کردن، سنجیدن.
۳- (اِ.) پند.

(عَ رَ یا رِ) [ ع. عبره ] (مص ل.)عبور کردن.