در آرزوی بوس و کنارت مُردم (29)
-
اندازه متن
+
در آرزوی بوس و کنارت مُردم
وز حسرت لعل آبدارت مُردم
قصّه نکنم دراز، کوتاه کنم
بازآ بازآ کز انتظارت مُردم
پیش از اینَت بیش از این اندیشهٔ عُشّاق بود (206)
پیش از اینَت بیش از این اندیشهٔ عُشّاق بود مِهرورزیِ تو با ما شُهرهٔ آفاق بود
بتی دارم که گِرد گل ز سُنبل سایهبان دارد (120)
بتی دارم که گِرد گل ز سُنبل سایهبان دارد بهارِ عارضش خطّی به خونِ ارغوان دارد
