بس قامت ِ خوش که زیر ِ چادَر باشد (40-8)
-
اندازه متن
+
نه هر که در مجادله چُست، در معامله درست
بس قامت ِ خوش که زیر ِ چادَر باشد
چون باز کنی مادر مادر باشد
پِرِ هَفتا ثَله جُونی میکُند (8-6)
پیرمردی را گفتند: چرا زن نکنی؟ گفت: با پیرزنانم عیشی نباشد. گفتند: جوانی بخواه چو مکنت داری. گفت: مرا که…
علم چندان که بیشتر خوانی (3-8)
دو کس رنج بیهوده بردند و سعی بیفایده کردند: یکی آن که اندوخت و نخورد و دیگر آن که آموخت…
