دروغی که حالی دلت خوش کند (20)
-
اندازه متن
+
دروغی که حالی دلت خوش کند
به از راستی کت مشوش کند
توان نان خورد اگر دندان نباشد (16)
توان نان خورد اگر دندان نباشد مصیبت آن بود که نان نباشد
سخن گرچه دلبند و شیرین بود (6-4)
سَحْبانِ وائِل را در فصاحت بینظیر نهادهاند، به حکمِ آنکه بر سرِ جمع، سالی سخن گفتی؛ لفظی مکرّر نکردی وگر…
