وقتی دل دوستان به جنگ آزارند (18)
-
اندازه متن
+
وقتی دل دوستان به جنگ آزارند
چندانکه نه جای آشتی بگذارند
به تیشه کس نخراشد ز رویِ خارا گِل (13-4)
یکی در مسجدِ سنجار به تطوّع بانگ گفتی به ادایی که مستمعان را از او نفرت بودی و صاحب مسجد…
وقتیست خوش آن را که بود ذکر تو مونس (89-8)
ارادت بیچون یکی را از تخت شاهی فرو آرد و دیگری را در شکم ماهی نکو دارد
…
