پسندیدهست بخشایش ولیکن (16-8)
-
اندازه متن
+
هر که بدی را بکشد خلق را از بلای او برهاند و او را از عذاب خدای عزَّ و جَلَّ.
پسندیدهست بخشایش ولیکن
منه بر ریش خلقآزار مرهم
ندانست آن که رحمت کرد بر مار
که آن ظلم است بر فرزند آدم
دیدم گلِ تازه چند دسته (47-2)
دیدم گلِ تازه چند دسته بر گنبدی از گیاه رُسته
گفتم: چه بود گیاهِ ناچیز…
با مردم سهل خوی دشخوار مگوی (14-8)
چون در امضای کاری متردد باشی آن طرف اختیار کن که بی آزارتر بر آید.
با مردم…
