کند هر آینه غیبت حسود کوته دست (46-8)
-
اندازه متن
+
بی هنران، هنرمند را نتوانند که بینند همچنان که سگان بازاری سگ صید را مشغله برآرند و پیش آمدن نیارند. یعنی سفله چون به هنر با کسی برنیاید، به خبثش در پوستین افتد
کند هر آینه غیبت حسود کوته دست
که در مقابله گنگش بود زبان مقال
از من بگوی حاجی مردم گزای را (12-7)
سالی نزاعی در پیادگان حجیج افتاده بود و داعی در آن سفر هم پیاده. انصاف در سر و روی هم…
گوینده را چه غم که نصیحت قبول نیست (6)
گوینده را چه غم که نصیحت قبول نیست گر نامه رد کنند گناه رسول نیست
