یا لَیْتَ قَبْلَ مَنِیَّتی یَوْماً اَفوُزُ بِمُنْیَتی (16-3)
-
اندازه متن
+
یکی از عرب در بیابانی از غایتِ تشنگی میگفت
یا لَیْتَ قَبْلَ مَنِیَّتی یَوْماً اَفوُزُ بِمُنْیَتی
نَهْراً تُلاطِمُ رُکْبَتی وَ اَظَلُّ اَمْلاءُ قِرْبَتی
عالم اندر میان جاهل را (54-8)
مشک آن است که ببوید نه آن که عطار بگوید. دانا چو طبلهٔ عطار است خاموش و هنرنمای و نادان…
دیدم گلِ تازه چند دسته (47-2)
دیدم گلِ تازه چند دسته بر گنبدی از گیاه رُسته
گفتم: چه بود گیاهِ ناچیز…
