در عشق اگرچه خرده بینم کردند
در پیشروی اگر گزینم کردند

آمد سرما و پوستینیم نشد
گرچه همه شهر پوستینم کردند

در عشق توام نصیحت و پند چه سود
زهراب چشیده‌ام مرا قند چه سود

گویند مرا که بند بر پاش نهید
دیوانه دلست پای در بند چه سود

در عشق توام وفا قرین میباید
وصل تو گمانست و یقین میباید

کار من و دل خاصه در حضرت تو
بد نیست و لیکن به از این میباید

در عشق تو عقل ذوفنون میخسبد
مشتاق در آتش درون میخسبد

بی‌دیده و دل اگر نخسبم چه عجب
خون گشته مرا دو دیده چون میخسبد

در عشق اگر دمی قرارت باشد
اندر صف عاشقان چه کارت باشد

سر تیز چو خار باش تا یار چو گل
گه در برو گاه بر کنارت باشد

در عشق نه پستی نه بلندی باشد
نی بیهشی نه هوشمندی باشد

قرائی و شیخی و مریدی نبود
قلاشی و کم‌زنی و رندی باشد

در عشق هزار جان و دل بس نکند
دل خود چه بود حدیث جان کس نکند

این راه کسی رود که در هر قدمی
صد جان بدهد که روی واپس نکند

در کام دل آنچه بود نفسم همه راند
هرگز نفسی نامه شرم نه بخواند

نفس بد من مرا بدین روز نشاند
من ماندم و فضل تو دگر هیچ نماند

در گریهٔ خون مرا شکر خند تو کرد
بی‌بند مرا از این جهان بند تو کرد

می‌فرمائی که عهد و سوگند تو کو
بی‌عهد مرا نه عهد و سوگند تو کرد

در کوی خرابات تکبر نخرند
مردی ز سر کوی خرابات برند

آنجا چو رسی مقامری باید کرد
یا مات شوی یا ببری یا ببرند