در دایرهٔ سپهرِ ناپیدا غور (106)
-
اندازه متن
+
در دایرهٔ سپهرِ ناپیدا غور
جامیست که جمله را چشانند به دور
نوبت چو به دورِ تو رسد آه مکن
می نوش به خوشدلی که دور است نه جور
خیام 
