رفتم در گلخنی تا دلم بگشاید (57)
-
اندازه متن
+
عارفی گفت: رفتم در گلخنی تا دلم بگشاید که گریزگاهِ بعضی اولیا بوده است؛ دیدم رییس گلخن را شاگردی بود، میان بسته بود کار میکرد و اوش میگفت که «این بکن و آن بکن» او چست کار میکرد. گلخنتاب را خوش آمد از چستیِ او در فرمانبرداری گفت «آری همچنین چست باش اگر تو پیوسته چالاک باشی و ادب نگاهداری مقام خود به تو دهم و ترا بجای خود بنشانم» مرا خندهگرفت و عقدهٔ من بگشاد؛ دیدم رییسان این عالم را همه بدین صفتاند با چاکران خود.
ساقیا عربده کردیم که در جنگ شویم (1648)
ساقیا عربده کردیم که در جنگ شویم می گلرنگ بده تا همه یک رنگ شویم
صورت…
شادی کردم چو آن گهر شد جفتم (1254)
شادی کردم چو آن گهر شد جفتم چون موج ز باد بود خود آشفتم
آشفته چو…
