می‌گفت: مده ز سوی کوه، آوازم
-
اندازه متن
+
می‌گفت: مده ز سوی کوه، آوازم
می آیم من خواهی دیدن بازم
بر اسب نشست و رفت، عمری ست ببین
من باز به او همیشه می پردازم
هر زخم مرا رسد ز جوشیدن من
هر زخم مرا رسد ز جوشیدن من چشم از ستمش همیشه پوشیدن من
اور رنج مرا…
راهی ننمود، تا کرانی طلبم
راهی ننمود، تا کرانی طلبم خطی نگذاشت، تا نشانی طلبم
کوشیدن من زمان زمن کرد طلب،…
