میگفت: مده ز سوی کوه، آوازم
-
اندازه متن
+
میگفت: مده ز سوی کوه، آوازم
می آیم من خواهی دیدن بازم
بر اسب نشست و رفت، عمری ست ببین
من باز به او همیشه می پردازم
گفتم چه شبی؟ گفت ز گیسوی من است
گفتم چه شبی؟ گفت ز گیسوی من است. گفتم چه رهی؟ گفت بر ابروی من است.
مسکین دلی من که پای بر کوی تو داشت
مسکین دلی من که پای بر کوی تو داشت با دستم کاو راه به گیسوی تر داشت
پیشنمایش
