میگفت: مده ز سوی کوه، آوازم
-
اندازه متن
+
میگفت: مده ز سوی کوه، آوازم
می آیم من خواهی دیدن بازم
بر اسب نشست و رفت، عمری ست ببین
من باز به او همیشه می پردازم
گفتم: نفسی درآی با من سوی باغ
گفتم: نفسی درآی با من سوی باغ گفتا که: مرا نیست در این کار دماغ
دانستم…
بر روی تو گر نظر نبازم چه کنم؟
بر روی تو گر نظر نبازم چه کنم؟ گر با غم تو به دل نسازم چه کنم؟
