صدقای سرود کز بر عرش کمال
-
اندازه متن
+
صدقای سرود کز بر عرش کمال
می تافت چو آفتاب از جاه و جلال
با جلوه ی خورشید تو از ما رخ تافت
تا تو چه کنی با وی ای کان جمال
بـا جـاهــلـی و فــلـســفــی افـتـاد خـلافــی
بـا جـاهــلـی و فــلـســفــی افـتـاد خـلافــی چـونـانـکـه بس افـتـد بـه سـر لـفـظ کــرانـه هـر مشـکل کـان بـود بـر…
ای کرده همه شعر مرا زیر و زبر
ای کرده همه شعر مرا زیر و زبر وز شعرم نابرده سر از جهل به در
پیشنمایش
