صد فکر به سر شد و یکی نیز نشد
-
اندازه متن
+
صد فکر به سر شد و یکی نیز نشد
فولاد من از رخمه ی من تیز نشد
هرچند که هر حرف مرا شد خونریز
مانند دو چشمان تو خونریز نشد.
گفتم: به خرامیدن، بالاش نکوست.
گفتم: به خرامیدن، بالاش نکوست. غم گفت: مرا سیه چلیپاش نکوست
عقل آمد و گفت :…
گر زود سخن کنم و گر دیر کنم
گر زود سخن کنم و گر دیر کنم میکوشم من که در تو تاثیر کنم
من…
