آنی که چو آب آمد و چون باد برفت
-
اندازه متن
+
آنی که چو آب آمد و چون باد برفت
با من شب دوشش گذر افشاد ، برفت
چندان سخنان به شکوه ام رفت کزو
حرفی که به یاد داشتم از یاد برفت
در چشم تو گر ز سنگ ناچیزترم
در چشم تو گر ز سنگ ناچیزترم هرقدر پرانندم پرخیزترم
من تیغم، اگر بیشترم ساید خلق،…
باز از بر گل، لاله برافروخت چراغ
باز از بر گل، لاله برافروخت چراغ وز ابر شبانه، باغ تر داشت دماغ
خرم دل…
