آنی که چو آب آمد و چون باد برفت
-
اندازه متن
+
آنی که چو آب آمد و چون باد برفت
با من شب دوشش گذر افشاد ، برفت
چندان سخنان به شکوه ام رفت کزو
حرفی که به یاد داشتم از یاد برفت
گفتم سخنی بگوی، گفتا: به چه شرط؟
گفتم سخنی بگوی، گفتا: به چه شرط؟ گفتم قدمی بپوی، گفتا: به چه شرط؟
گفتم: که…
مائیم و در این دایره چون گرد به باد
مائیم و در این دایره چون گرد به باد آنگاه فتاده در کف آن استاد
استادم…
